218443
Book
In basket
(Z Problematyki Literatury i Sztuki Młodej Polski ; t. 6)
W literaturze i sztuce polskiego modernizmu, obok postaci melancholików, przywoływanych najczęściej w procesach repetycji dawnych, głównie romantycznych, wzorców (np. Hamleta, Don Kichota, rzadziej - w tym znaczeniu - Ikara, Don Juana), pojawiła się problematyka "amor vacui", przestrzeni nasyconej emocjami, znaczonej i znaczącej. Pejzaż melancholiczny - eksponujący klasyczne rozumienie melancholii (obecny na płótnach Edvarda Muncha, por. "Melancholia", czy w twórczości Przybyszewskiego, por. "Nad morzem"), uległ modyfikacji: gwar ulic zastąpiła cisza zaułków tworzących obraz mandali (por. "Biesy" Marii Komornickiej), błysk materii, blask Saturna tłumiło sztuczne słońce, utworzone z drogich kamieni ("Nad morzem" Przybyszewskiego). Modyfikacji uległa także bogata gama postaw i odczuć. Bohater melancholiczny niewiele miał już wspólnego z „melancholicznym geniuszem”, jego reakcję na świat opisywała nuda, dekadenckie przeczulenie. [Fragment artykułu autorki „Głos mojej choroby”. Kilka uwag o młodopolskiej melancholii]
Opracowania krytyczne literatury polskiej.
Media files:
Availability:
There are copies available to loan: sygn. 82(091) pol. (1 egz.)
Notes:
Bibliography, etc. note
Indeks.
Reviews:
The item has been added to the basket. If you don't know what the basket is for, click here for details.
Do not show it again