Mazurski pejzaż z dwojgiem ludzi dojrzałych do ucieczki od zgiełku miasta, mazurska barwna jesień po latach spędzonych w mieście. Powieść na podstawie scenariusza serialu Siedlisko. Malarka i profesor medycyny porzucają Warszawę dla uroczego domu na wsi. Sprowadzają się tam ze swoją miłością, z marzeniami i bagażem trosk, przekonani, że odnaleźli swoją szczęśliwą przystań. Na akceptację miejscowych muszą jednak zapracować. Z ich pomocą i dzięki własnemu uporowi budują pensjonat, by ukochanymi Mazurami móc dzielić się z przyjaciółmi. Wyjątkowo życiowa historia! „To opowieść o ludziach dojrzałych, którzy po trzydziestu latach małżeństwa przenoszą się na wieś i odkrywają na nowo łączącą ich miłość” – tak w 1998 roku Janusz Majewski opisywał Siedlisko. Kręcił wtedy serial pod takim tytułem. Zrobił go na taśmie filmowej, obsadził wybitnymi aktorami aż po epizody i pokazał tak piękne Mazury, że widzowie nie mogli się w nich nie zakochać. Potrafił opowiedzieć tę historię przekonująco, bo dobrze ją znał. Kilka lat wcześniej przeniósł się na Mazury z żoną, Zofią Nasierowską, znaną wszystkim jako „fotografka boska”, a nielicznym jako czarodziejka kuchni, która wymarzyła sobie pensjonat i z pomocą najbliższych i coraz bliższych miejscowych zbudowała go i poprowadziła z miłością. A potem opisała swoje zmagania, wraz z Wandą Majerówną, i podsunęła mężowi, by nakręcił film. Siedlisko stało się kultowym serialem długo przed tym, zanim temat Mazur rozlał się o ekranach telewizorów. Kręcony na taśmie filmowej, zagrany przez wybitnych aktorów (nawet w epizodach), był jednym z nielicznych zrobionych z takim wyczuciem. Trzynaście lat po nakręceniu serialu Janusz Majewski spisał tę historię w książce. Zrobił to dla Niej i dla Jej ukochanych Mazur, które wybrała sobie kiedyś na nowe życie. Na pamiątkę ich Mazur. Zofia Nasierowska nie doczekała premiery, odeszła 3 października 2011 roku. Dokąd, wie każdy, kto Ją znał. [Wydawnictwo, 2023]