SOWA OPAC : Miejska Biblioteka Publiczna w Opolu Katalog zbiorów

Katalog zbiorów Kartoteka zagadnieniowa

Wyszukiwanie zaawansowane Kolekcje

Wyszukiwanie proste Wyszukiwanie zaawansowane

Wyszukiwanie proste Kolekcje

á â ă ä ç č ď đ é ë ě í î ľ ĺ ň ô ő ö ŕ ř ş š ţ ť ů ú ű ü ý ž ® € ß

Á Â Ă Ä Ç Č Ď Đ É Ë Ě Í Î Ľ Ĺ Ň Ô Ő Ö Ŕ Ř Ş Š Ţ Ť Ů Ú Ű Ü Ý Ž © § µ

Wybrano:

219094

Książka

W koszyku

oceń

Historia pana Sommera / Patrick Süskind ; il. Sempé ; tłumaczenie [z niemieckiego] Małgorzata Łukasiewicz. - Warszawa : "Świat Książki", 2006. - 108 stron : il. kolor. ; 21 cm.

Autor

Süskind, Patrick (1949- ). Sempé, Jean-Jacques (1932-2022). Il. Łukasiewicz, Małgorzata (1948- ). Tłumaczenie

Forma i typ

Książki Proza

Przynależność kulturowa

Literatura niemiecka

Gatunek

Powieść

Tytułowy pan Sommer - wysoki, chudy, z nieodłączną laską i plecakiem - dziwnym trafem zawsze pojawia się przed boha-terem w ważnych chwilach jego dzieciństwa. Dlaczego nieustannie chodzi po okolicy? Czyżby miał "o jedną nogę za dużo”? Niezwykle śmieszna minipowieść o fruwaniu, chodzeniu po drzewach, pierwszej miłości i lekcjach fortepianu u demonicznej panny Funkel.

zob. w.bibliotece.pl

Status dostępności:

Wypożyczalnia centralna

Są egzemplarze dostępne do wypożyczenia: sygn. 821-3 niem. (1 egz.)

Filia nr 1

Są egzemplarze dostępne do wypożyczenia: sygn. 821-3 niem. (1 egz.)

Filia nr 3

Egzemplarze są obecnie niedostępne

Filia nr 14

Są egzemplarze dostępne do wypożyczenia: sygn. 821-3 niem. (1 egz.)

Filia nr 15

Są egzemplarze dostępne do wypożyczenia: sygn. 821-3 niem. (1 egz.)

Recenzje:

Każdy łapie - jeśli już - za tą powieść, acz niegrubą, bo jej autorem jest Patrick Suskind od "Pachnidła". Spodziewając się podobnego klimatu... Lub dusznego, prawie perfumeryjnego wedle genialnego węchu Jean-Baptiste Grenouille. A tu niemałe zaskoczenie, bo ta książka jest całkiem, całkiem inna. "Historia pana Sommera" okraszona ilustracjami Jean-Jacques Sempe, znanego wielu od Mikołajka, którego notabene uwielbiam. I tak tych dwóch, (...) dla mnie wielkich panów - spotkało się razem przy kartach tej powieści.
A skutek owego spotkania?
Wspaniały. Zdumiewający literacko. Oto bowiem historia Pana Sommera, tajemniczego starszego pana, który ciągle chodzi. Według wyliczeń mieszkańców miasteczka, w którym mieszka, jest to bagatela 16 godzin dziennie. Na plecach ma zawsze plecak - a w nim kanapkę i płaszcz na deszcz - w ręku zaś laskę, kostur, który przekłada co trzeci krok. Dla wielu wygląda, jak człowiek o trzech nogach. I tak chodzi, codziennie gdzieś, gdzie tego nikt nie wie. Poczałkowo każdy chciałby dociec prawdy i rozwiązać zagadkę. O panu Sommersie się w końcu plotkuje, mówi i czasem widzi na horyzoncie, ale nikt go nie zna, więc tajemnicą pozostaje cel jego wypraw. Poznajemy za to narratora ksiązki, ucznia, chłopca, który opowiada o staruszku z laską w kontekście... swojego życia. To chce latać, to wspina się wysoko na drzewa, to uczy się samodzielnie jazdy na rowerze. Raz nawet zamierza się zabić, skoczyć z drzewa i poddać się prawu Galileusza... I wtedy nieświadomie zjawia się pan Sommer, który zmienia zamiary młodego.
Nie chcę zdradzać fabuły, ani tego co się dzieje z bohaterami. Ta piękna opowieść jest zarówno prosta, jak i głęboka w swoim znaczeniu i odbiorze jednocześnie. Życie ludzi w niewielkim niemieckim miasteczku jest poniekąd duszne, pełne plotek i wszystkowidzących oczu mieszkańców, jest też obrazem tego, jak człowiek ciekawi się drugim, zwłaszcza jeśli ten drugi nic o sobie nie chce ujawniać. Pan Sommer jest kimś, kto zostawia pośród ludzi wiele pytań i dociekań, mnożą się niesłuszne domniemania, czy kłamstwa. A prawda jest całkiem, całkiem inna. Raz nawet powiedział "Och, zostawcie mnie wreszcie w spokoju..." Ujął w inne słowa"odczepcie się ode mnie i dajcie mi spokój", "zajmijcie się sobą"...
Niesamowita książka. Dla mnie cudowna do samego końca. Smutna, pełna wzruszeń i emocji. Fascynująca prostotą, znaczeniem i własną interpretacją. Moje przemyślenia, powracanie do treści - to samo przez się świadczy o tym, jak cenna jest ta publikacja. I jakże wartościowa.
A rysunki - wspaniałe.