SOWA OPAC : Miejska Biblioteka Publiczna w Opolu Katalog zbiorów - Dziwne losy Jane Eyre

Contrast:

Font size:

Book

In basket

rate

Dziwne losy Jane Eyre / Charlotte Brontë ; z angielskiego przełożyła Teresa Świderska. - [Słupsk] : Oxford Educational, [2009]. - 556, [3] strony ; 21 cm.

(Klasyka Romansu. Love & Story / Oxford Educational)

Author

Brontë, Charlotte (1816-1855) Autor Świderska, Teresa Tłumaczenie

Form of Work

Książki Proza

Demographic Group

Literatura angielska

Subject

Guwernantki i guwernerzy Kobieta Ojcowie i córki Osoby z zaburzeniami psychicznymi Sieroty Anglia (Wielka Brytania)

Genre/Form

Powieść obyczajowa Romans

"Dziwne losy Jane Eyre" to wiktoriańska opowieść o ubogiej guwernantce, która idąc za głosem serca, buntuje się przeciwko konwenansom i ograniczeniom narzuconym przez społeczeństwo. Jane walczy o prawo do szczęścia i miłości, choć osiągnięcie celu wydaje się niemożliwe. Charlotte Bronte ukazuje w powieści głębię ludzkich uczuć w niezwykle przenikliwy, a jednocześnie wyrazisty sposób. Jej bohaterowie nie kierują się w życiu ogólnie przyjętymi zasadami moralnymi, lecz uczuciami i emocjami.

zob. w.bibliotece.pl

Availability:

Wypożyczalnia centralna

There are copies available to loan: sygn. 821-3 ang. (1 egz.)

Filia nr 1

There are copies available to loan: sygn. 821-3 ang. (1 egz.)

Filia nr 10

There are copies available to loan: sygn. 821-3 ang. (1 egz.)

Filia nr 18

There are copies available to loan: sygn. 821-3 ang. (1 egz.)

Filia nr 21

There are copies available to loan: sygn. 821-3 ang. (1 egz.)

Notes:

Tytuł oryginału: Jane Eyre, 1847

General note

Miejsce i rok wydania ze strony wydawcy.

Reviews:

Już na samym początku powiem, że ta książka wymaga szacunku i zmiany perspektywy czytelniczej. Dlaczego? Bo powieść wydana w 1847 roku jest ważna do dziś, acz po upływie bagatela ponad 170 lat od momentu jej ukazania się nastąpiło wiele zmian. Zmian i w ludziach, ich emocjach, myśleniu oraz zmian wymuszanych upływem czasu. Wówczas inaczej budowano relacje międzyludzkie, rodziny kierowały się swoimi zasadami i regułami życia, a podział społeczeństwa wedle posiadanego majątku był normalnością. (...) Dziś to wszystko, a raczej większość, uległo dezaktualizacji. Z tego też wniosku treść powieści i kreacja postaci wymusza w nas inne ich postrzeganie. Wiele nas będzie irytować, ale tak wtedy było. Tak się wtedy żyło. Taka była po prostu rzeczywistość.
Jednak, mimo tego wstępu szybko dodam, że ów 170 letni czas sprawił, że „Jane Eyre” nabrała nadzwyczajnego smaku, dojrzała jak leżakująca butelka wina, która po latach nabiera tego bukietu tak cennego w pogodni za mistrzostwem. Czytana dzisiaj, gdy odbieram ją dorosła czytelniczo sprawia, że mam do niej kompletnie inne podejście. I tym samym odkryłam niemalże perłę literatury uniwersalnej do dziś i na kolejne lata.
Powieść jednej z sióstr Bronte to, wbrew przypuszczeniom nie coś w stylu ona go kocha, on jest z "innej", niedostępnej rodziny, wszystko zmierza do mezaliansu, a to wbrew wszystkiemu, czy też matka szuka odpowiedniego męża dla córki i tak dalej i tak dalej. Tu fabuła pozytywnie zachwyca, bo zmierza w jakże odmiennym nurcie. Jane Eyre, główna bohaterka, bita przez ciotkę trafia do reżimowej szkoły dla dziewcząt. Tu dochodzi głód, zimno i bieda. Ale wytrzymuje, po czym wyjeżdża do wielkiej posiadłości zgryźliwego magnata, pana Rochester`a gdzie otrzymuje pensję guwernantki. Tu zaczyna się inny etap jej życia, jednak ona, jako kobieta kierująca się własnymi zasadami, pozostaje wciąż sobą. I mimo przeciwności losu, mimo wielu nieszczęść, jakie ją spotykają bierze z pokorą to, co dostaje. Z pokorą ale i szacunkiem dla samej siebie. I to, właśnie ta cecha mi w niej bardzo imponuje. Chciałabym, by każdy ją na swój sposób zauważył i uwypuklił w postaci Jane ten właśnie plus charakteru. Jej upartość nie jest czymś złym, choć czasem denerwuje. Jako dziecko musiała walczyć sama o siebie, nikt nie stawał w jej obronie, podkładano jej kłody pod nogi, zarzucano kłamstwa. Musiała walczyć, stąd ten jej upór. Upór kobiety, co wówczas było wielką wadą.
Wiele jest w „Dziwnych losach Jane Eyre” zagadek i niewyjawionych tajemnic, nigdy do końca nie wiadomo, ani dokąd zmierza fabuła, ani co się wydarzy. Zwłaszcza, gdy Jane poznaje magnata Rochestera. Tu okazuje się, że to pan zakochuje się w niemajętnej dziewczynie, że nie potrafi jej tego powiedzieć, że ona też go "jakby kocha", bo to w końcu pierwszy raz, gdy czuje coś takiego. Gdy chce go widzieć, gdy czeka na niego, gdy tęskni lecz nie mówi o tym. Och, życie – chciałoby się powiedzieć – jakże ty czasem jesteś pokręcone samo w sobie.
Zastanawia mnie jednak fakt, że polskie tłumaczenie powieści wymusiło zmianę oryginalnego tytułu. „Jane Eyre” stało się tytułem „Dziwne losy Jane Eyre” - dlaczego? Pytanie zostawiam w zawieszeniu, bo tu każdy z pewnością będzie szukał innych domysłów i przypuszczeń. Ja nie znalazłam dobrej odpowiedzi. Acz długo szukałam potwierdzenia owej zmiany. Dodam też, że powieść wymaga „wczytania się” w nią. Tłumaczenie nie należy do pierwszorzędnego. Trzeba przeniknąć ów styl i wczuć się w słowotwórstwo, tym samym skróci się nasz dystans do powieści, a w tło usunie początkowa niechęć. Bo „Jane Eyre” to wyjątkowa powieść. To klasyka literatury o bogatej treści z XIX wieku.

ISO 2709

Linear report

Author's index

Subject index

The item has been added to the basket. If you don't know what the basket is for, click here for details.

Do not show it again