Książka o niezwykłych losach protestantów na Dolnym Śląsku, o ich wielkim wkładzie w rozwój duchowy i dorobek materialny tych ziem.

Sentymentalna podróż bohatera odsłania w nowym świetle dzieje znanych obiektów i miejsc, losów ludzi, którzy tworzyli naszą, tę lokalną i światową, wielką historię…

Gra i historia. Tajemnica i prawdziwy skarb. Zagadka i szyfr, który można odczytać dzięki wskazówkom z historii miasta... Prawdziwe miejsca, fakty i... to coś do odkrycia!

Skarby drzewa to powieść o tym, jak trójka młodych ludzi przez przypadek zostaje wciągnięta w fascynującą przygodę poszukiwania zaginionego skarbu. Czy znajdą tajemniczą, książęcą szkatułę, przekazywaną przez wieki z rąk do rąk? Jaki jest prawdziwy cel gry, którą podjęli? I czym są skarby drzewa?

Kolejna książka Małgorzaty Lutowskiej, która łączy historię ze współczesnością i udowadnia, że obok nas są najbardziej niesamowite miejsca, historie, ludzie... Bohaterem książki jest może nasz dziadek... a akcja rozgrywa się tuż za rogiem...

Ta książka to także element projektu „Moja Mała Ojczyzna”, realizowanego przez młodzież gimnazjów i szkół ponadgimnazjalnych pod kierunkiem nauczycieli i kuratelą Wydziału Oświaty i Wychowania w Jeleniej Górze, mającego na celu wzbudzenie potrzeby głębszego poznania miejsc, w których żyjemy. Powieść pięknie przeczytana przez młodą osobę, której aktorskie przygotowanie dodaje smaku przygodzie. Polecamy szczególnie młodym czytelnikom.

W Środzie Śląskiej, małym miasteczku nieopodal Wrocławia, znaleziono skarb! Składają się na niego niezidentyfikowane insygnia królewskie o niebywałej wartości, prawdopodobnie ze średniowiecza. Na znalezisko trafiono przypadkiem, podczas rozbiórki starych piwnic, przy wykonywaniu wykopów pod fundamenty nowego budynku. A więc skarb na Dolnym Śląsku!

Zbiór opowiadań przedstawia losy Polaków, Niemców, Czechów i Żydów mieszkających na Śląsku, na przestrzeni różnych epok. Jedni tkwią tu od prawieków, drudzy przybyli z Kresów Wschodnich i oswajają nową ojczyznę, jeszcze inni wracają znad Menu i Neckaru, by ożywić dawne wspomnienia. Wszystkich łączy Śląsk. Czytelnik ma możliwość zanurzenia się wraz z bohaterami w niezwykłej aurze tej historycznej krainy, odkryć jej związki z Pragą, Berlinem, Drohobyczem, a nawet z Paryżem i Bari. Często mamy do czynienia z relacją przypominającą reportaż, czasem snują się wątki autobiograficzne, niekiedy pojawia się refleksyjna ballada, to znów lektura zmienia się w powieść historyczną.

I nie pozostaje nic innego, jak – po wysłuchaniu książki – wyruszyć w drogę, by na własne oczy zobaczyć urzekający skarb średzki, stanąć przed klawikordem, na którym grał Beethoven, pojawić się w miejscu, gdzie Mieszko spotkał Dobrawę, zasmakować ciszy zamkniętej w Śnieżnych Kotłach i… może doznać wzruszenia, dotknąć tajemnicy.

O diable ryfejskim krążyły najróżniejsze wieści. Zwłaszcza wśród karkonoskich zielarzy. To przecież oni podbierali z jego górskiego ogrodu najcenniejsze zioła do wyrobu swoich słynnych leków. W Karpaczu mieli też swój cech – elitarną grupę specjalistów, do której wstęp kosztował trudny egzamin sprawdzający wiedzę i umiejętności. Któż nie marzył o wstąpieniu do niego?! Grymasili lekarze…, im nie po drodze było z laborantami… Intryga, młodzieńcza miłość, zielarskie tajemnice… Gniazdo Żmij Magdaleny Woźniak łączy je wszystkie w fascynującą opowieść o karkonoskich laborantach.

Książka z serii „Z Biblioteki Ducha Gór”.

Powieść Małgorzaty Lutowskiej zachęca do wyruszenia w trasę. Nie jest to jednak przewodnik, a jedynie opowieść, która uświadamia, jak niezwykłą krainą są Góry Izerskie i ich Pogórze. Faktem jest jednak, że wielu czytelników po tej lekturze ruszyło w trasę.

Nie trzeba bowiem wehikułu czasu, aby zanurzyć się w przeszłość. Jest ona obecna, żywa, istnieje wciąż w magicznej przestrzeni starych domów, napotkanych przedmiotów, spłowiałych zdjęć… Jeśli ktoś wybierze się szlakiem Alicji i Michała, napotka nie tylko opisywane krajobrazy, ale i niektórych bohaterów. Bez wątpienia odkryje też nowe miejsca i nowe postaci, idąc po prostu znalezioną ścieżką, tą znalezioną dla siebie. I może będzie nią z kimś najbliższym wędrował, albo i spotka na niej właśnie tego kogoś...

***

Książka „Dla siebie znalezioną ścieżką” powstała jesienią 2003 roku, jednak historie przedstawione w powieści gromadziłam latami. Urodzona w Cieplicach, całe swoje dotychczasowe życie spędziłam na Dolnym Śląsku. Poznając coraz to nowe zakątki tego regionu, zaczęłam dostrzegać jego wyjątkowość, wyjątkowość nie tylko historyczną i krajobrazową, ale także etniczną i kulturową. (Autorka)

***

Pięknie przeczytała tę opowieść również mieszkanka Cieplic, która jednak nie spędziła tu dzieciństwa, pochodzi z wielkiego miasta i tu właśnie, w tych górach i krajobrazach znalazła swoje miejsce na Ziemi. Agata Szmigrodzka nadała opowieściom pani Małgorzaty drugie życie. (Wydawca)

„Szepty Karkonoszy. Między światami” Sławomira Meredyka to pełna wyobraźni opowieść, w której sudeckie legendy splatają się z losami trzynastoletniej Dagusi. Dziewczynka niespodziewanie staje się duchem i odkrywa nieznane oblicze rodzinnych stron. Spotkania z Duchem Gór, krasnoludami i mieszkańcami zamkowych ruin prowadzą ją ku nowym przyjaźniom i pytaniom o własne miejsce w świecie.

Siłą tej książki jest ciepło, z jakim autor pisze o swoich bohaterach. Humor i przygoda sąsiadują tu z samotnością, tęsknotą i potrzebą przebaczenia. Szczególnie porusza opowieść o Miedziance, przypominająca, że za historią miejsc stoją ludzkie losy.

Polecam tę książkę młodym miłośnikom fantastyki i dorosłym, którzy lubią poznawać Sudety poprzez legendy i opowieści. Jej lektura zachęca, by odwiedzić opisane miejsca i odkryć ich historie oraz tajemnice.

Jarosław Szczyżowski

„Choć z pozoru mogłoby się wydawać, że „Szepty Karkonoszy. Między Światami” to lektura skrojona pod młodzież, to w rzeczywistości jest to opowieść absolutnie uniwersalna. Pokazane w niej wartości – potrzeba bliskości, siła przebaczenia, lojalność, szacunek do przyrody i drugiego człowieka – wybrzmiewają z jednakową siłą niezależnie od tego, ile mamy lat. To książka mądra, niosąca w sobie głęboki, humanistyczny przekaz, który w naszym zabieganym, chaotycznym świecie jest tak bardzo potrzebny. Przypomina o prawdach niby oczywistych, a jednak w codziennym pędzie tak łatwo spychanych na margines.”

ksiazkowyzaulek.pl

„Szepty Karkonoszy. Między światami” Sławomira Meredyka to pełna wyobraźni opowieść, w której sudeckie legendy splatają się z losami trzynastoletniej Dagusi. Dziewczynka niespodziewanie staje się duchem i odkrywa nieznane oblicze rodzinnych stron. Spotkania z Duchem Gór, krasnoludami i mieszkańcami zamkowych ruin prowadzą ją ku nowym przyjaźniom i pytaniom o własne miejsce w świecie.

Siłą tej książki jest ciepło, z jakim autor pisze o swoich bohaterach. Humor i przygoda sąsiadują tu z samotnością, tęsknotą i potrzebą przebaczenia. Szczególnie porusza opowieść o Miedziance, przypominająca, że za historią miejsc stoją ludzkie losy.

Polecam tę książkę młodym miłośnikom fantastyki i dorosłym, którzy lubią poznawać Sudety poprzez legendy i opowieści. Jej lektura zachęca, by odwiedzić opisane miejsca i odkryć ich historie oraz tajemnice.

Jarosław Szczyżowski

„Choć z pozoru mogłoby się wydawać, że „Szepty Karkonoszy. Między Światami” to lektura skrojona pod młodzież, to w rzeczywistości jest to opowieść absolutnie uniwersalna. Pokazane w niej wartości – potrzeba bliskości, siła przebaczenia, lojalność, szacunek do przyrody i drugiego człowieka – wybrzmiewają z jednakową siłą niezależnie od tego, ile mamy lat. To książka mądra, niosąca w sobie głęboki, humanistyczny przekaz, który w naszym zabieganym, chaotycznym świecie jest tak bardzo potrzebny. Przypomina o prawdach niby oczywistych, a jednak w codziennym pędzie tak łatwo spychanych na margines.”

ksiazkowyzaulek.pl

Zastanawiali się Państwo kiedyś, co mógł czuć przewoźnik dusz na Styksie czy Acheronie…? Charon to ten, który odprowadza, przeprowadza, ale sam nie przenosi się w inny wymiar. Kursując od brzegu żywych do brzegu umarłych, żyje niejako w zawieszeniu pomiędzy dwoma światami. Jak do tego doszło, że został przewoźnikiem? Co czuł, gdy odprowadzał najbliższych? Czy właśnie ze względu na nich podjął się tego zadania? Czy też wybrał taką pracę, żeby oswoić paniczny strach przed śmiercią? A może chciał tym coś odpokutować? Czy wreszcie faktycznie przez swój fach, stał się najpodlejszym z podłych niewolników, czy też wybrańcem, strażnikiem świętego pomostu między życiem a śmiercią…?

TAŃCERKA to opowieść z pogranicza tego, co aż do bólu namacalne, wręcz fizjologiczne i tego, co oniryczne.

To opowieść o łamaniu stereotypów i upartym dążeniu do celu. To historia o budowaniu siebie, o uczuciach, potrzebie miłości, akceptacji i zrozumienia. To także opowieść o budowaniu relacji międzyludzkich o wielkiej energii i sile oraz o ich braku i dystansie do otaczającego świata, o złudzeniach i trafianiu na mur nie do przebicia. W tym tyglu ludzkich namiętności i doznań autorka ukryła ważne przesłanie dotyczące tworzenia we współczesnym świecie.

Agata Szmigrodzka sama przeczytała dla Państwa tę książkę, dużo więc w tym wszystkim jej samej...

Baśniowa przypowieść dla dorosłych.

Wszyscy, którzy szukają odpowiedzi na fundamentalne pytania dotyczące naszej ludzkiej psychiki, powinni ją poznać (…)

Książkę czyta sama autorka – przekaz jest więc dzięki temu mocniejszy, bardziej emocjonalny, prawdziwy.

Kto zabił żonę właściciela znanej firmy farmaceutycznej? Co kryje jej pamiętnik i kto go zabrał? Równolegle do policyjnego śledztwa, prywatne dochodzenie prowadzi ambitny dziennikarz i fotograf. W miarę upływu czasu na jaw wychodzą tajemnice rodzinne, kochankowie i wydarzenia z przeszłości. Czy Tomasz odkryje zabójcę? Czy komisarz Wiśniewski zdąży, zanim zginie jeszcze jedna osoba?

Przed Wami kryminał, którego akcja rozgrywa się u podnóża Karkonoszy. Jest to debiut książkowy autorki związanej z Jelenią Górą.

Inspiracją do napisania tej książki był urlop spędzony w Jagniątkowie, w starej, poniemieckiej willi. Zewsząd patrzyły na mnie portrety czyichś przodków, fotografie dzieci, rodzin. Zastanawiałam się, kim byli ci ludzie i czy ich potomni wciąż mieszkają na Ziemiach Odzyskanych. Moja bohaterka, Róża, po przybyciu w Karkonosze, zaczyna słyszeć głosy, czuje dziwną energię wychodzącą z gór. Postanawia dowiedzieć się, kim jest osoba, której imię wypowiada tajemniczy głos.

Taki jest początek książki. Róża stopniowo odkrywa historię mieszkańców Karkonoszy od czasów przedwojennych aż do współczesności. Ich życie zostaje naznaczone pewnymi wydarzeniami, które mają wpływ na kolejne pokolenia. Już tytuł sugeruje, że gdzieś tam, w historii każdego z nas, mają miejsce rzeczy wpływające na nas przez lata. Czy to jest nieszczęście – tytułowe fatum, czy tylko niewłaściwie podjęte decyzje? Czy życiem rządzą prawa, których nie da się kontrolować, a może jednak każdy jest „kowalem swojego losu”?

***
Anne Margarethe Walter to postać autentyczna. Była jedną z uczennic szkoły koronkarskiej w Petersdorf. W mojej książce Margareta marzy o podjęciu praktyki w słynnej szkole Hoppe-Siegert, która istniała naprawdę i mieściła się w Hirschberg przy ul. Bergstrasse 4. Maria Hoppe wraz z córką, Margarete Siegert, prowadziły szkołę aż do roku 1945. Książkowi rodzice Margarety – Elsa Deckwerth (po pierwszym mężu Walter) oraz ojczym Emil Deckwerth, również byli postaciami prawdziwymi i prowadzili w Petersdorf karczmę przy ulicy Zur Eisenbahn. Dziś jest to dom prywatny i znajduje się w Piechowicach Dolnych. Dzięki zbieżności nazwiska Walter, postanowiłam połączyć te postacie i uczynić z nich jedną rodzinę. Dzieje losów Margarety oraz kolejnych pokoleń są już owocem literackiej wyobraźni.
W tworzeniu ich historii korzystałam m.in. ze źródeł genealogicznych p. Marty Maćkowiak („Marta Maćkowiak – Duchy Przodków”) oraz z publikacji prof. Stefanii Żelasko Jeleniogórskie szkoły koronki igłowej i Cezarego Wiklika Historia na szynach pisana. Zdjęcia (na okładce i z powodzi) są autorstwa jeleniogórskich fotografów (Halina Dubis Dąbrowska, Robert Witakowski).

(Autorka)

Droga do Domu. O prawdziwym skarbie Karkonoszy i Gór Izerskich to pierwsza część powieści, w której Karkonosze i Góry Izerskie ukazane są w niecodziennym, pełnym magii i zapomnianych historii wymiarze. Jej akcja toczy się w 1675 roku na terenie obecnej Szklarskiej Poręby oraz jej najbliższych okolic. Głównym bohaterem jest Walon – wychowanek owianych tajemnicą poszukiwaczy minerałów i kamieni szlachetnych, którzy pojawili się na tych terenach już w XII w. Na co dzień żyjący z dala od ludzkich siedzib za to w bliskim kontakcie z dziką, górską przyrodą, zostaje postawiony przez los przed koniecznością wyprawy po legendarny skarb Walończyków. Niezauważalnie owa wyprawa zmienia całe jego dotychczasowe życie, odkrywa właściwe pojmowanie pozostawionych mu w spadku walońskich nauk, czyni go strażnikiem walońskiego skarbu.

Jedynymi towarzyszami Walona w tej podróży są wilki, z którymi niezwykła przyjaźń rodzi nader poważne konsekwencje i w której jak w krzywym zwierciadle odbijają się relacje międzyludzkie. Oprócz Walona kimś, kto dostrzega mizerność tych ostatnich jest mały chłopiec, dla którego Walon staje się duchowym przewodnikiem.

Osnute magią i czarami przeżycia wprowadzają bohatera do świata tajemnic oraz legend, w których Karkonosze i Góry Izerskie są nie tylko przestrzenią zjawiskowo pięknej i fascynującej pomysłowością przyrody, ale i przestrzenią Ducha Gór, który jest… No właśnie.

Znakomite pióro Przemysława Żuchowskiego uchwyciło tę dziwną atmosferę Karkonoszy i Gór Izerskich, która od stuleci przyciąga na ich obszar poszukiwaczy skarbów, ludzi sztuki, nauki oraz turystów. Przyciąga, bo okazuje się, że gdziekolwiek by się tu nie rozejrzeć, tam zawsze natrafi się na baśń, czar, tajemnicę. Jeśli ktoś jej zakosztował, głodny jest jej dalszego odkrywania, dla tego, komu jeszcze jest obca, ta książka uczyni z niej wspaniałą przygodę.